Pacjentka zgłosiła się do kliniki z powodu niestabilnego mostu protetycznego po lewej stronie w szczęce. W trakcie konsultacji wykonano pełną diagnostykę, w tym badania radiologiczne oraz tomografię komputerową. Analiza wykazała, że dotychczasowa praca protetyczna nie zapewniała odpowiedniej stabilności ani długoterminowego bezpieczeństwa i wymagała kompleksowej przebudowy.

Pacjentka potrzebowała czasu na podjęcie decyzji dotyczącej zakresu leczenia. Zdecydowano się na podejście etapowe, rozpoczynając terapię od obszaru sprawiającego największe problemy funkcjonalne.

Pacjent miał jeden podstawowy cel: zlikwidować szparę miedzy jedynkami.

Pacjentka zgłosiła się w zwiazku z potrzebą poprawy estetyki jedynek i dwójek. Leczenie ortodontyczne spowodowało uszkodzenia szkliwa, które zaburzały estetyke uśmiechu. Dodatkowo liczne wypełnienia w obszarze estetycznym nie dodawały uroku.

Pacjent zgłosił się około 2 lata temu z polecenia. Zgłosił problem zaawansowanego starcia zębów będącego skutkiem zgrzytania (bruksizm), które było efektem wieloletniego stresu zawodowego. Po pierwszej wizycie i otrzymaniu wyceny przerwał kontakt na około rok, po czym powrócił gotowy do rozpoczęcia terapii.

Pacjentka wymagała kompleksowej odbudowy szczęki górnej z powodu braku zębów przednich. Pierwszy etap leczenia obejmował wszczepienie implantów oraz wykonanie tymczasowej pracy przykręcanej bezpośrednio do nich. A proteza? Już nie jest potrzebna.

Pacjentka zgłosiła się z niepewnością co do możliwości poprawy uśmiechu. Wyrażała obawy związane z kosztami oraz brakiem wiedzy o dostępnych opcjach terapeutycznych.