Pacjentka zgłosiła się z niepewnością co do możliwości poprawy uśmiechu. Wyrażała obawy związane z kosztami oraz brakiem wiedzy o dostępnych opcjach terapeutycznych.

Młody pacjent, około trzydziestego roku życia, mieszkający za granicą, zgłosił się z brakiem siekacza środkowego górnego, wadą zgryzu oraz skrzywieniem zębów. Dodatkowo występowały braki zębowe poza brakującym siekaczem. Pacjent kategorycznie odrzucał możliwość aparatu ortodontycznego.

Pacjent zgłosił się z zaawansowanym starciem zębów będącym skutkiem wieloletnich obciążeń zawodowych oraz brakami zębowymi w odcinkach bocznych. Początkowo wyrażał chęć odbudowy jedynie odcinka przedniego jednak w trakcie konsultacji wyjaśniono mu, że bez stabilnego podparcia w odcinkach bocznych odbudowa przodu nie zapewni prawidłowej funkcji.

W trakcie standardowego przeglądu stwierdzono, że siekacz środkowy górny Pacjentki jest wysunięty i wychylony poza łuk zębowy. Badanie tomograficzne wykazało znaczną nieszczelność korony z wkładem koronowo-korzeniowym, a korzeń nie kwalifikował się do ponownego leczenia kanałowego.

Pacjent zgłosił się z brakiem siekacza środkowego górnego, wyrażając chęć odbudowy na implancie. Dodatkowe problemy obejmowały: nieodpowiednią higienę jamy ustnej, obniżoną wysokość zwarcia, wadę zgryzu oraz wysunięcie zębów górnych do przodu. Brakowało przestrzeni protetycznej nawet na wykonanie tymczasowego mostu klejonego. Pacjent odczuwał silny lęk przed zabiegami stomatologicznymi.

Pacjentka zgłosiła się z częściową protezą górną oraz brakującymi siekaczami środkowymi. Między zębami występowały szpary (diastemy). Ubytki w odcinku przednim wpływały negatywnie na estetykę oraz funkcję żucia.